Tavşan Bakımı ve Beslenme Bilgileri

Tavşan, evde birlikte yaşanan hayvanlar arasında en çok yanlış anlaşılanlardan biri. Görünüşte az yer kaplayan, sessiz, "kolay" bir hayvan gibi durur; oysa sindirim sistemi ve diş yapısı, kedi ve köpeğe kıyasla çok daha az hata payı bırakır. Bir köpek bir gün eksik beslendiğinde genelde telafi edilir, ama bir tavşanın 12 saat yem yememesi ciddi bir acil durum sinyalidir. Bu nedenle tavşan evde bakımı konusunu iki eksende düşünmek gerekir: sürekli çalışan bir sindirim sistemine yakıt sağlamak ve o sistemi bozacak çevresel stresi ortadan kaldırmak.

Bir de sınıflandırma yanılgısı var: tavşan kemirgen değildir, lagomorf grubundadır. Hamster ya da ginepig için hazırlanmış yem, kafes ölçüsü ve rutinler tavşana doğrudan uyarlanamaz; kemirgenler için yazdığımız bakım rehberindeki mantık benzer olsa da besin ihtiyaçları ve alan gereksinimi ayrışır.

Beslenme: Oranlar Hatayı Affetmez

Tavşanın dişleri yaşam boyu uzamaya devam eder ve bu uzamayı dengeleyen tek mekanizma, lifli gıdayı yana doğru öğütme hareketiyle çiğnemektir. Pelet ağırlıklı beslenen tavşanlarda çene hareketi kısa ve dikey kalır; sonuç, diş aşınmasının yetersiz olması ve zamanla malokluzyon (diş kapanış bozukluğu) riskidir. Yani beslenme planı aynı zamanda bir ağız sağlığı planıdır — köpeklerde diş temizliğini elle yaptığımız işi, tavşanda doğru yem yapar.

Kuru ot: Tabağın omurgası

Günlük besin hacminin büyük çoğunluğu kaliteli kuru ot olmalıdır. Yaygın olarak kabul edilen dağılım şöyledir:

Yonca (alfalfa) otu yetişkin tavşan için kalsiyum ve protein açısından fazla yoğundur; genellikle 6–7 aylıktan küçük yavrularda, gebe veya zayıf bireylerde tercih edilir. Yetişkinde ana ot çayır tipi olmalıdır.

Yeşillikler ve su

Yeşillikleri çeşitlendirmek, tek bir bitkinin fazla alınmasından iyidir: marul çeşitleri (göbek marul hariç), roka, kereviz yaprağı, taze nane, maydanoz, havuç yaprağı gibi seçenekler döndürülerek verilebilir. Yeni bir yeşillik eklerken tek seferde bir tür ekleyip 2–3 gün dışkı kıvamını izlemek en güvenli yöntemdir. Su tüketimi tavşanda beklenenden yüksektir; kilogram başına yüz mililitre mertebesine ulaşabilir. Damlalıklı biberon yerine geniş, ağır bir kap kullanmak alım miktarını genellikle artırır — tavşan biberondan içerken dakikada aldığı hacim çok daha düşüktür.

Verilmemesi gerekenler

• Ekmek, bisküvi, mısır gevreği, süt ürünleri
• Renkli, tohum ve kuru meyve karışımlı "müsli" tipi yemler (seçici yeme davranışı yaratır)
• Soğan, sarımsak, pırasa, avokado, patates, çiğ fasulye
• Aniden ve bol miktarda verilen taze biçilmiş çim

Yaşam Alanı ve Günlük Rutin

Alan: Kafes bir yatak odasıdır, ev değildir

Tavşan koşan, sıçrayan ve arka ayakları üstünde doğrulan bir hayvandır. Kapalı alan için pratik ölçüt, hayvanın üç ardışık sıçrama yapabileceği uzunluk ve arkaya kalktığında kulaklarının tavana değmemesidir. Ortalama boyda bir tavşan için 1,2 metre uzunluğunda bir bölme + günde en az 3–4 saat serbest dolaşım makul bir tabandır. Zemin telli değil düz olmalı; tel zemin ayak tabanlarında yara (pododermatit) yapar. Altlık olarak kağıt bazlı malzeme uygundur; çam ve sedir talaşı solunum yolları için risklidir.

Tavşanlar bir köşeye tuvalet yapma eğilimindedir, bu yüzden tuvalet eğitimi şaşırtıcı derecede kolaydır. Mantık kedilerde kullandığımız yöntemle aynıdır: hayvanın kendi seçtiği köşeye kabı koymak, kabı orada sabit tutmak. Serbest dolaşım alanında kablolar ve süpürgelikler mutlaka korunmalı; kemirme bir davranış bozukluğu değil, türe ait normal bir ihtiyaçtır.

Tüy, tırnak ve fark edilmesi zor sinyaller

Tavşan kendini yalar ama kedi gibi kusarak tüy çıkaramaz. Bu nedenle tüy dökme dönemlerinde günlük tar